Teoria kamer
Typowa kamera cctv składa się z:
  • obiektywu, który zbiera światło odbite od obiektu,
  • przetwornika obrazu , który przetwarza światło na sygnał elektryczny,
  • układu przetwarzania obrazu, który obrabia i optymalizuje obraz,
  • układów zasilających, które dostosowują parametry napięcia zasilającego do wymaganych przez kamerę.
Widok elementów składowych kamery CCTV
Widok tylnego panelu kamery CCTV firmy Sunell
1. Przyciski menu OSD
2. Gniazdo I/O
3. Złącze zasilania
4. Wyjście typu BNC sygnału wideo

Przetworniki obrazu
Widok z przodu układu elektronicznego
z przetwornikiem CCD (w centrum)
Widok z tyłu układu elektronicznego z przetwornikiem
CCD (w centrum) i procesorem sygnałowym
(największy element)
Przetwornik obrazu jest sercem całej kamery. Jego zadaniem jest zamiana strumienia świetlnego na sygnał elektryczny. Ma on formę matrycy złożonej z pikseli. Pod wpływem światła piksele generują ładunek elektryczny o wartości proporcjonalnej do natężenia światła. Ładunek elektryczny jest zbierany i przetwarzany na sygnał elektryczny, który polega przekształceniom w układach przetwarzających obraz.
Przetwornik obrazu ma formę płaskiej macierzy złożonej z małych elementów fotoczułych.
Rozdzielczość obrazu wyjściowego jest proporcjonalna do ich ilości.
Sam przetwornik nie daje żadnej informacji o kolorze światła (a jedynie intensywności światła). Uzyskanie kolorowego obrazu jest możliwe dopiero po zastosowaniu specjalnych filtrów barwnych umieszczone na przetworniku. Przed każdym pikselem znajduje się kolorowy filtr: czerwony, niebieski lub zielony. Dzięki temu dany piksel naświetlany jest tylko w określonym kolorze. Układy elektroniczne kamery ustalają wynikowy kolor piksela na podstawie informacji z kilku sąsiadujących pikseli. Kolor jest więc interpolowany.
Siatka filtrów Bayera. Uwagę zwraca duża liczba zielonych pól - jest to związane z percepcją ludzkiego oka,
które jest najbardziej wrażliwe na tą długość fali.
Podstawą do osiągnięcia dobrej jakości obrazu jest technologia, rodzaj, dokładność wykonania i jakość przetwornika. Automatyka kamery, choć ważna, to może skorygować sygnał tylko w pewnych granicach.
W kamerach stosuje się obecnie przetworniki wykonywane w technologiach:
  • CCD (Charged Coupled Device),
  • CMOS (Complementary Metal Oxide Semiconductor)
Przetworniki CCD różnią się od CMOS sposobem odczytu danych z matryc wideo. Układy CCD mają tylko jeden przetwornik A/C i jeden wzmacniacz, natomiast w przypadku CMOS każdy piksel ma oddzielny przetwornik i wzmacniacz. Oznacza to więcej układów elektronicznych blisko fotodiod, co powoduje ich zasłonięcie i skutkuje mniejszą czułością przetworników w technologii CMOS. Technologia CMOS jest jednak o wiele tańsza oraz powszechnie znana i szeroko stosowana. Dlatego następuje ciągły rozwój przetworników CMOS.

Układy przetwarzające obraz

Obecnie większość układów przetwarzania obrazu oparta jest o procesor sygnałowy (DSP - Digital Signal Procesor). Przetwornik i procesor sygnałowy można odpowiednio porównać do oka i mózgu kamery. Procesor sygnałowy ma za zadanie obrobić, zmodyfikować sygnał, który dociera do niego z przetwornika. Funkcje procesora są zapisane w jego pamięci, użytkownik może aktywować i wybrać odpowiednie dla danej sytuacji ustawienia kamery.
Procesory sygnałowe Sony Effio
System Effio to nowoczeny system pozwalający na generowanie obrazu o wysokiej jakości i rozdzielczości. Tworzą go przetworniki serii Super HAD CCD i EXview CCD i współpracujące z nimi procesory sygnałowe Effio (Enhanced Features and Fine Image Processor).

Seria DSP Effio składa się z 3 modeli Effio-E , Effio-S i Effio–P.
DSP Effio-E to podstawowy procesor grupy. Oparte na nim kamery osiągają rozdzielczość do 650 linii, mają redukcję szumów, "maski prywatności" pozwalające na elektroniczne zakrywanie obszarów które nie podlegają monitoringowi (okna, toalety), detekcję ruchu umożliwiającą wykrycie intruza w polu obserwacji, odporność na prześwietlenia (HLC).
DSP Effio-S to procesor, którego funkcje wzbogacono o:
  • redukcję szumów 3D – porównywanie kolejnych klatek i oddzielenie fragmentów obrazu kolorowego od czarno-białego, a następnie usunięcie "wiszących" i "pełzających" punktów,
  • funkcję E-Zoom – powiększanie fragmentu obrazu bez utraty jakości,
  • sens-up - cyfrowe spowolnienie migawki, poprawiające rezultaty pracy przy słabym oświetleniu,
  • cyfrową stabilizację obrazu,
  • bardziej rozbudowaną funkcję ATR (Adaptive Tone Reproduction), która cyfrowo poszerza zakres dynamiki obrazu.
Effio-P to najbardziej profesjonalny procesor sygnałowy. W stosunku do Effio-S pozwala obsługiwać najbardziej zaawansowane przetworniki, które skanują obraz dwukrotnie (z różnymi parametrami ekspozycji). Zapobiega to prześwietleniu obrazu, dzięki czemu uzyskuje się tzw. "prawdziwy" WDR.
System Effio składa się z dwóch układów scalonych: AFE (Analog Front End)
i procesora sygnałowego DSP oraz przetwornika
Tabela poniżej prezentuje różnice w procesorach sygnałowych serii Effio:
Model "Effio-P" "Effio-S" "Effio-E"
Kod CXD4129GG CXD4130GG CXD4127GG
Wspierane przetworniki 960H, 760H WDR/Normal CCDs 960H, 760H Normal CCDs 960H, 760H, 510H Normal CCDs
Rozdzielczość Ponad 650 TVL Ponad 650 TVL Ponad 650 TVL
WDR Tak Nie Nie
ATR ATR-EX ATR-EX ATR
Redukcja szumów 2D&3D-NR 2D&3D-NR 2D-NR
Maski prywatości 20 masek 20 masek 8 masek
E-zoom Tak Tak Nie
Sens-up Tak Tak Nie
Cyfrowa stabilizacja obrazu Tak Tak Nie
HLC Tak Tak Tak
Detekcja ruchu Tak Tak Tak
OSD Tak
edytowalne
Tak
edytowalne
Tak
Podstawowe parametry kamer
Rozmiar przetwornika
Definiuje wielkość geometryczną przetwornika, wyrażany jest w calach. Spotykane są kamery o przetworniku 1”, 2/3”, 1/2”, 1/3” i 1/4” 1/6”. Najczęściej stosowane są przetworniki 1/3". Przetwornik tego samego typu im jest większy, tym ma większą czułość.
Do wielkości przetwornika musi być dopasowany obiektyw. W zasadzie im większy przetwornik, tym lepsza jakość obrazu. Wiąże się to z możliwością ulokowania większej liczby punktów (pikseli) reagujących na światło. Równocześnie, wiele zastosowań wymaga miniaturyzacji kamery. Obecnie już przy przetworniku 1/4” można osiągnąć wystarczającą rozdzielczość. Należy pamiętać, iż rozmiar przetwornika wymusza użycie obiektywu takiego samego lub większego. Na przykład do przetwornika 1/2” można stosować obiektyw 1/2”, a także większy np. 1”.
Kamera z przetwornikiem wielkości monety (1 grosz)
Czułość kamery
Określa zdolność generowania obrazu przy słabym oświetleniu. Najczęściej jest podawana w luksach (lx).
Charakteryzowana jest przez wartość oświetlenia przetwornika obrazu niezbędną do wytworzenia określonej amplitudy całkowitego (kolorowego) sygnału wizyjnego, przy określonej wartości stosunku sygnał/szum.
Jest to najbardziej kontrowersyjny i manipulowany parametr określający kamery. Większość producentów nie podaje, w jakich warunkach został on zmierzony.
Ważne jest, żeby pomiar czułości był wykonany przy wyłączonej automatycznej regulacji wzmocnienia (ang. AGC), musi być podana informacja, czy czułość ustalono przy pomiarze oświetlenia na przetworniku, czy przy pomiarze oświetlenia na obiekcie, (wtedy należy jeszcze podać jasność zastosowanego obiektywu oraz współczynnik odbicia światła na obiekcie).
Rozdzielczość kamery
Określa zdolność rozróżniania drobnych szczegółów na ekranie. Dla kamer analogowych jest podawana w liniach telewizyjnych a dla kamer IP w ilości pikseli. Pod względem rozdzielczości kamery analogowe można podzielić na:
  • kamery o niskiej rozdzielczości do 480 linii telewizyjnych,
  • kamery o standardowej rozdzielczości około 480 - 600 linii telewizyjnych,
  • kamery o podwyższonej rozdzielczości ponad 600 linii telewizyjnych.
Odstęp sygnał/szum
Mówi on ile razy moc sygnału użytecznego jest większa od mocy szumów. Jest zdefiniowany jak stosunek sygnału użytecznego do szumu wytworzonego przez układy elektroniczne kamery.
Pomiar tego parametru odbywa się przy wyłączonych funkcjach modyfikujących sygnał z kamery jak AGC, BLC, HLC itp.
Szum generowany przez kamerę nie może zostać całkowicie wyeliminowany, a jedynie zminimalizowany. Jego wielkość jest zależna od jakości przetwornika i układów elektronicznych, szczególnie od ilości ciepła wytwarzanego przez te elementy. Niższa temperatura oznacza mniejsze szumy. Przykładowo kamery używane w astronomii mają specjalną konstrukcję umożliwiającą schłodzenie do temperatury poniżej -500C.
Szczegółowość obrazu jest zależna nie tylko od rozdzielczości, ale również od odstępu sygnał-szum.
Zdjęcie po prawej jest znacznie bardziej zaszumione (jezdnia) niż to po lewej.
Należy wiedzieć, że zwiększenie parametru S/N o 3 dB oznacza zmniejszenie szumu o połowę.
Dlatego porównując kamery o odstępie S/N: 48 dB i 51 dB można zauważyć znaczną różnicę w jakości obrazu, szczególnie widoczną przy pracy w słabych warunkach oświetleniowych.
Szeroki zakres dynamiki (WDR - Wide Dynamic Range).
Zakres dynamiki matrycy mówi o jej zdolności do jednoczesnej rejestracji obszarów jasnych i cieni. Jest ona określona jako stosunek napięcia odpowiadającego najjaśniejszemu punktowi do najniższego napięcia odpowiadającego obszarom najciemniejszym. Najlepsze „zwykłe” przetworniki CCD pozwalają osiągnąć maksymalnie stosunek wynoszący 1:1000, co odpowiada 60dB.
Przetworniki o szerokim zakresie dynamiki (WDR) osiągają znacznie większe wartości, nawet do 120 dB, co oznacza 1000x większy zakres dynamiki niż w zwykłych przetwornikach. Pozwala to znacznie poprawić rozróżnialność szczegółów (szczególnie w ciemnych partiach obrazu) przy „trudnym” oświetleniu.
Takie przetworniki są najbardziej pożądane, gdy światło pada z tyłu (np. mocno oszklone pomieszczenie), w miejscach gdzie oświetlenie jest zmienne (np. drzwi wejściowe) czy też w miejscach o zróżnicowanym natężeniu światła na całej scenie.
WDR jest realizowany na dwa sposoby:
Pierwszy wykorzystywany jest w przetwornikach firmy Pixim. Polega na tym, że każdy piksel jest oddzielnym przetwornikiem A/C dostosowującym swoje ustawienia do warunków oświetleniowych obrazowanego fragmentu planu.
W matrycy DPS™ (po prawej) każdy piksel może być traktowany jako oddzielna kamera indywidualnie dobierająca parametry ekspozycji
Drugi sposób polega na dwukrotnym skanowaniu przetwornika z różnymi ustawieniami ekspozycji. Wypadkowy obraz jest więc złożeniem dwóch "półobrazów". W ten sposób działają m.in. kamery oparte o DSP Effio-P.
W procesorze Effio-P obraz wynikowy powstaje po dwukrotnym skanowaniu przetwornika
Temperatura pracy
Dla każdej kamery producent wyznacza maksymalny zakres zmian temperatur, w którym może bezawaryjnie pracować, utrzymując założone parametry. Zazwyczaj dla kamer kompaktowych wynosi on od -20 do +45oC. Dla zachowania warunków poprawnej pracy kamery stosuje się grzałki, wentylatory, szczelne obudowy lub inne techniki stabilizacji temperatury w obudowie.
Zasilanie kamer
Każda kamera w danych katalogowych posiada informację o wymaganym typie i wartości napięcia oraz zużyciu prądu.
UWAGA Przy uruchamianiu instalacji kamer CCTV należy dokonać pomiaru napięć na każdej kamerze pod pełnym obciążeniem - włączonych grzałkach i oświetlaczach podczerwieni IR. Jest to bardzo ważne ponieważ w tak wyposażonych instalacjach kamery zużywają tylko 1/3 prądu a grzałki i podświetlacze resztę.
Objawem zbyt niskiego napięcia może być: wyłączenie kamery, pojawienie się szerokiego poziomego pasa przesuwającego się z góry na dół ekranu, zaburzenia synchronizacji obrazu, utrata kolorów. Niestabilne zasilanie znacznie skraca żywotność kamery. Należy również pamiętać o obciążalności źródła napięcia - zbyt duże obciążenie może spowodować, że będzie działać tylko przez jakiś czas.
Więcej informacji o zasilaniu kamer
Połączenie kamery z rejestratorem lub monitorem
Kamera posiada wyjście sygnału typu BNC. Impedancja falowa medium transmisyjnego powinna wynosić 75 Omów . Odległość na jaką można przesłać sygnał zależy od jakości kabla, zwykle maksymalna odległość waha się 100-800m - dystans 600 m osiągnęliśmy stosując kabel miedziany TRISET-113 E1015_500.
Więcej o metodach transmisji sygnałów CCTV
Automatyka w kamerach
Elektroniczna przesłona
EAI lub EI to, najprościej mówiąc, automatyczne dopasowywanie czułości przetwornika do warunków oświetlenia. EAI znajduje zastosowanie w warunkach mało zmiennego oświetlenia (np. pomieszczenia). Korzyścią użycia elektronicznej przysłony jest możliwość stosowania prostych obiektywów o stałej lub ręcznie regulowanej przysłonie.
Automatyczna przesłona
Auto IRIS - AI to funkcja kamery pozwalająca na sterowanie specjalnymi obiektywami, umożliwia dobranie stałej ilości światła padającego na przetworniki, niezależnie od warunków oświetlenia.
Migawka elektroniczna ustawia się na 1/50s, natomiast obiektyw z AI jest przymykany i otwierany stosownie do natężenia oświetlenia. Kamera i obiektyw z AI są w stanie pracować poprawnie w warunkach bardzo dużych zmian oświetleniem, gdzie zwykła kamera jest bezużyteczna.
Kamera z AI jest wyposażona w specjalne wyjście sterujące obiektywem z AI. W zależności od sygnału na tym wyjściu obiektyw zamyka lub otwiera przesłonę utrzymując ilość światła padającego na obiektyw na stałym poziomie. Pozwala to także otrzymać dobrą ostrość w całym polu obserwacji.
Sterowanie obiektywem z Auto IRISem może odbywać na dwa sposoby:
  • Video - IRIS, sterowanie sygnałem proporcjonalnym do oświetlenia. Kamera posiada wyjście sygnału o wartości proporcjonalnej do oświetlenia. Ten sygnał steruje wzmacniacz silnika obiektywu, który otwiera i zamyka przesłonę.
  • Obiektyw z Video - AI posiada dwa potencjometry:
    • Level, służący do ustalenia poziomu jasności, który ma być utrzymany,
    • ALC, pozwalający ustawić szybkość reakcji na zmiany oświetlenia.
  • Szybkość reakcji można zmieniać od wartości oznaczanej PK lub P (Peak) do wartości A lub AV (Average), w pierwszym przypadku reakcja następuje na najjaśniejszy punkt ekranu, w drugim dzięki uśrednianiu, na cały obraz. Poziom jasności zmieniamy od wartości oznaczonej H (High) do wartości L (Low).
  • DC IRIS, sterujemy obiektyw sygnałami stałoprądowymi. Kamera posiada wyjście sygnału bezpośrednio sterującego silnikiem obiektywu z DC-IRISem, który otwiera i zamyka przesłonę.
  • W przypadku obiektywu z DC-AI oba potencjometry znajdują się w kamerze. Ponieważ obiektywy typu DC są tańsze warto sprawdzić, czy kamera posiada sterownik umożliwiający ich wykorzystanie.
AES (Automatic Electronic Shutter)
Automatyczna Elektroniczna Migawka, czas otwarcia jest ustawiany w zależności od ilości światła docierającego do przetwornika, zmiana następuje w zakresie od 1,50s do 1/100000s. Czasami w bardziej zaawansowanych technologicznie kamerach możemy znaleźć możliwość ręcznego ustawienia migawki. Należy pamiętać, że wydłużenie czasu naświetlania przetwornika – zwiększa czułość kamery, ale spada “odświeżanie” obrazu –zaczyna być widoczna poklatkowość (przy długich czasach naświetlania).
Inne wybrane układy automatyki, bądź ustawienia kamery to:
2D-DNR (Redukcja szumów 2D)
Redukcja szumów wynikających ze zbyt niskiego poziomu oświetlenia. Ma zastosowanie dla scen statycznych.
Redukcja szumów 2D zwiększa wyrazistość obrazów, zmniejszając ilość danych do zapisania.
Na pierwszym planie powiększenie monitorowanego obiektu
3D DNR (3-Dimensional Digital Noise Reduction)
3-Wymiarowa Cyfrowa Redukcja Szumów to innowacyjna funkcja kamery, która jest udoskonaleniem popularnej redukcji szumów DNR (2D-DNR). Filtr 3D ogranicza szum spowodowany słabym oświetleniem również przy obiektach poruszających się.
3D DNR porównuje klatkę obrazu do następującej po niej. Jeśli w rezultacie tej analizy znajdzie różnicę pomiędzy obrazami wynikającą z zakłóceń o charakterze szumowym, to usuwa mikroskopijne fragmenty, zastępując je punktami z klatki o lepszej jakości.
Jednocześnie funkcja ta istotnie zmniejsza ilość zajmowanego miejsca na dysku rejestratora przy zapisie obrazu z kamery. Redukcja ta może sięgać nawet do 70%.
AGC (Automatic Gain Control - Automatyczne sterowanie wzmocnieniem)
Umożliwia zwiększenie czułości, przez co pozwala na pracę przy słabszym oświetleniu. Jednak należy pamiętać, że wraz ze wzmocnieniem sygnału, wzmacniane są szumy. Więc nie można zwiększać tego parametru w nieskończoność. Aby poprawnie ustawić AGC należy metodą prób i błędów dojść do optymalnego nastawienia.
AGC (10/255)
AGC (100/255)
Balans bieli (WB)
Jest to odwzorowanie przez kamerę wszystkich kolorów względem białego koloru odniesienia. W trybie automatycznym biały odpowiada najjaśniejszemu punktowi obrazu. Ponieważ często kamera obserwuje obszar pozbawiony tego koloru, następuje przekłamanie wszystkich pozostałych. Rozwiązaniem są predefiniowane ustawienia barw odpowiadające sztucznemu czy naturalnemu oświetleniu, a także możliwość zapamiętania własnego ustawienia "ucząc" kamerę jak wygląda kolor biały.
Balans bieli poprawny
Balans bieli niepoprawny
BLC (Sterowanie światłem wstecznym)
Popularnie występującą funkcją jest sterowanie światłem wstecznym. Służy ona eliminowaniu efektu powstającego, gdy kamera skierowana jest w stronę silnego źródła światła. Powoduje to, że pierwszy plan staje się ciemny i nieczytelny. Sterowanie światłem wstecznym umożliwia rozjaśnienie obrazu przez co możliwa jest identyfikacja pierwszego planu. Niestety odbywa się to kosztem tła, które też w pewnym stopniu zostaje rozjaśnione.
BLC wyłączone
BLC włączone
Cyfrowa stabilizacja obrazu (DIS -Digital Image Stabilization)
W przypadku używania kamery CCTV w miejscach gdzie występują drgania (przykładowo od przejeżdżających samochodów) lub zastosowania obiektywu o długiej ogniskowej warto zastosować kamerę z cyfrową stabilizacją obrazu DIS.
Proces stabilizacji obrazu polega na odpowiedniej obróbce klatek obrazu poprzez procesor sygnałowy. Dane z przetwornika podlegają analizie pod kątem wykrycia i pomiaru rejestrowanego ruchu. Po wykryciu, że rozmazanie wynika z ruchu kamery DIS poprawia jakość obrazu.
Sense-Up
Czułość kamery możemy znacząco zwiększyć poprzez spowolnienie pracy migawki. Kamery z funkcją Sense-Up sprawdzają się w pracy przy bardzo słabym oświetleniu, co jest przydatne zwłaszcza podczas monitorowania w nocy, przykładowo przy 0,25 lx (natężeniem światła księżyca w pełni przy bezchmurnym niebie).
Ważną sprawą jest prawidłowe ustawienie opcji funkcji. Ustawienie wartości spowolnienia migawki - x4 - pozwoli na czterokrotnie większą ilość światła przy pracy kamery niż przy standardowej kamerze. Nie jest polecane ustawianie tego parametru powyżej x8 przy obiektach szybko poruszających się blisko kamery, ze względu na zniekształcenie obrazu. W kamerach dostępnych na rynku parametr ten może być ustawiany nawet do wielkości x512.
Technologia Sense-Up nie zastępuje całkowicie kamer współpracujących z podświetleniem IR. Przy zupełnym braku oświetlenia i szybko poruszających się obiektach zaleca się stosowanie oświetlenia IR.
Obrazy z kamery z wyłączoną i włączoną funkcją Sense-up
Czułość kamer w zakresie podczerwieni
Typowa kamera czarno-biała jest czuła na promieniowanie z zakresu widzialnego przez oko ludzkie (400 - 770 nm) oraz z przylegającego do niego zakresu podczerwieni (770 - 850 nm). W zakresie podczerwieni czułość ta jest jednak mniejsza, dlatego przydatność kamer do obserwacji w podczerwieni jest nieco ograniczona.
Więcej na temat czułości kamer i oświetlenia
Kamery kolorowe a obserwacja w nocy
Klasyczne kamery kolorowe nie mają możliwości obserwacji w podczerwieni, ze względu na wbudowany filtr podczerwieni eliminujący wpływ tego pasma na precyzyjne oddawanie barw.
Istnieją kamery kolorowe, które po zmierzchu przestawiają się na tryb czarno-biały. Przejście w tryb monochromatyczny nie oznacza jednak, że taka kamera będzie dobrze pracować w podczerwieni (mają wbudowany filtr podczerwieni).
Gdy chcemy zastosować kamerę kolorową do obserwacji w nocy, wówczas należy stosować kamery dualne typu Noc/Dzień z wbudowanym oświetlaczem podczerwieni. Kamery takie nie posiadają filtru podczerwieni wycinającego ten rodzaj światła, jak to ma miejsce w przypadku zwykłych kamer kolorowych, dlatego kamera może pracować również w nocy (przy całkowitych ciemnościach- braku światła widzialnego) gdyż posiada wbudowany reflektor podczerwieni. Taka konstrukcja kamery (całkowite usunięcie filtra podczerwieni) ma jednak pewne wady. Przy normalnym oświetleniu (zakres światła widzialnego) kamera ma czasem problemy z balansem bieli - kamera nie oddaje rzeczywistych kolorów i tak, np. kolor czarny często “widziany” jest jako kolor granatowy itp. Efekt bardziej widoczny jest podczas pracy kamer na zewnątrz, gdzie dominuje naturalne oświetlenie słoneczne (jak wiemy - “zawierające” promieniowanie podczerwone). Takie zachowanie kamery, często traktowane jest przez instalatorów jako uszkodzenie kamery. W pomieszczeniach, gdzie stosuje się światło o innych barwach (żarówki, świetlówki) efekt ten nie jest tak bardzo widoczny.
Idealnym rozwiązaniem są kamery, w których filtr jest odsuwany automatycznie. (filtr ICR). Wówczas, problemy z wiernym odwzorowaniem kolorów nie występują. Kamery te są droższe, jednak jakość obrazu jest bardzo dobra zarówno w dzień, jak i w nocy. Należy pamiętać, że stosując takie kamery koniecznie trzeba stosować obiektywy z korekcją ostrości w podczerwieni.
W ofercie niektórych firm można spotkać modele kamer z wbudowanymi dwoma modułami kamer - kamerą monochromatyczną i kamerą kolorową oraz odpowiednim układem załączającym odpowiednią kamerę w zależności od poziomu oświetlenia zewnętrznego.
Kamera przewodowa czy bezprzewodowa
Kamery bezprzewodowe posiadają wbudowany nadajnik pracujący w wolnym paśmie 2,4GHz lub 5,8GHz, a czasem także innym (900MHz, 1200MHz). Generalnie stosowanie kamer bezprzewodowych jest ograniczone do zastosowań nieprofesjonalnych. Podstawową wadą tego rozwiązania jest wrażliwość na czynniki zewnętrzne, np. zakłócenia elektromagnetyczne. Należy pamiętać, iż ze względu na ograniczoną szerokość pasm stosowanych przez kamery bezprzewodowe, w jednym systemie może pracować ograniczona liczba takich kamer lub innych nadajników.
Transmisje bezprzewodowe są szerzej stosowane w kamerach IP.
Szerzej problem zostanie omówiony w rozdziale Transmisja wizji.
Problem uziemienia w kamerach
Błędy w prowadzeniu masy mogą prowadzić do pogorszenia jakości, np. pojawienia się pasów pochodzących od przydźwięku sieci. Nie należy łączyć ze sobą mas sygnałowych przy kamerach. Bardzo ważne jest także rozdzielenie masy zasilania od masy sygnałowej, czyli unikanie wykorzystywania w tym celu jednego przewodu.
Do eliminacji różnego rodzaju problemów związanych z zasilaniem wykorzystuje się SV-1000 M1711. Przeznaczony jest on, co prawda do dodatkowego zabezpieczenia w instalacjach telewizji przemysłowej - kamer i innych urządzeń chroniąc je przed wyładowaniami atmosferycznymi, ale również chroni i eliminuje problemy z różnicą potencjałów pomiędzy urządzeniami oraz chroni przed prądami płynącymi masą sygnałową.
Przykład zastosowania separatora SV-1000 M1711
Zakłócenia obrazu powodowane przydźwiękiem z sieci zasilającej lub złymi parametrami zasilacza
Osobnym tematem jest uziemianie metalowych obudów zewnętrznych, które jest obowiązkowe, jeśli kamera jest zasilana napięciem przemiennym 230V. Ze względu na różnice faz, jest niedopuszczalne łączenie masy sygnałowej z obudową kamery, dlatego zalecane jest stosowanie obudów pozwalających na galwaniczną izolację mas sygnałowych od masy obudowy.
Typy mocowań obiektywów w kamerach
Najczęściej spotykane są dwa: C oraz CS. Podstawową różnicą jest inna odległość obiektywu od powierzchni przetwornika. Zazwyczaj kamery i obiektywy posiadają mocowanie typu CS, które jest bardziej uniwersalne, gdyż po dodaniu pierścienia pośredniczącego umożliwiają montaż do urządzenia z mocowaniem typu C. Odwrotne przejście jest niemożliwe.
Kamera kolorowa u-cam 595 BOX (dzień/noc, 550TVL, Sony EXviewCCD, 0.01 Lux)
Aby wykręcić lub wyregulować pierścień wewnętrzny kamery, trzeba najpierw poluzować śrubę za pomocą śrubokręta lub specjalnego klucza

Kamera kolorowa u-cam 595 BOX (dzień/noc, 550TVL, Sony EXviewCCD, 0.01 Lux)
Wyposażenie typowej kamery: podstawka pod śrubę mocującą w obudowie, pierścień pośredniczący do obiektywu, wtyczka do podłączenia sterowania przysłoną obiektywu - AUTOIRIS
Przy problemach z ustawieniem ostrości w obiektywie, należy wyregulować pozycję pierścienia (rysunek powyżej po lewej) regulującego odległość między przetwornikiem a obiektywem.
Normy szczelności
Normy IPxy definiują odporność obudowy kamery na wpływ warunków zewnętrznych. x - jest liczba określająca odporność mechaniczną, a y - to liczba określająca odporność na zawilgocenie. Obudowy wystarczająco odporne na wilgoć i zapylenie mają oznaczenie IP65 lub IP66. Obudowy całkowicie wodoodporne noszą oznaczenie IP67 lub IP68. Większość obudów kamer kompaktowych jest nieodporna na wodę.