Skrętka komputerowa - kategorie, ekranowanie, zastosowanie

Skrętka komputerowa jest rodzajem kabla sygnałowego wykorzystywanego w instalacjach teleinformatycznych. Zbudowana jest z czterech par skręconych ze sobą przewodów, dzięki czemu zredukowany zostaje wpływ zakłóceń elektromagnetycznych pochodzących od innych urządzeń lub wzajemnych zakłóceń (tzw. przesłuchy). Najczęściej tego rodzaju kabel stosowany jest w instalacjach telefonicznych czy też sieciach Ethernet.

W poniższej bibliotece zostaną przedstawione rodzaje skrętek komputerowych oraz ich podział ze względu na kategorię, budowę, zastosowanie i prędkości transmisyjne jakie oferują.

Wyróżnia się kategorie lub klasy okablowania, zapewniające funkcjonowanie aplikacji w różnych sieciach i dające wsteczną zgodność z istniejącymi już rozwiązaniami. Definiowaniem wymagań dla poszczególnych kategorii lub klas okablowania strukturalnego (z uwzględnieniem zachowania ich kompatybilności) zajmują się Stowarzyszenie Przemysłu Telekomunikacyjnego (TIA) oraz Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO). Standard EIA/TIA oraz europejska norma EN50173 definiuje kable miedziane w kilku grupach, w których określa się ich przydatność do transmisji informacji.

Zastosowanie ekranowania elektrycznego powoduje, że sygnał przesyłany za pomocą wewnętrznych żył w mniejszym stopniu ulega zakłóceniom zewnętrznym oraz minimalizuje emisję zakłóceń radiowych. Jednakże stosowanie przewodów ekranowanych wymaga znajomości zasad prawidłowego ekranowania oraz elektrycznych połączeń wyrównawczych budynku. Podstawową zasadą ekranowania jest prawidłowe uziemienie ekranu na obu końcach przewodu.

Skrętka komputerowa może być:

Ze względu na zastosowanie przewodów najczęściej wyróżnia się podział przewodów na wewnętrzne oraz zewnętrzne.

Standard EIA/TIA definiuje kable miedziane w kilku grupach, w których określa się ich przydatność do transmisji informacji. Większość instalacji kablowych wykonywanych jest w w standardzie CAT 5e. Na postawie zawartych informacji na temat parametrów elektrycznych/transmisyjnych można do poszczególnych kategorii przypisać maksymalne prędkości transmisyjne.

Dotychczas, kable i przewody były wyłącznie produktami elektrotechnicznymi podlegającymi zasadom bezpieczeństwa produktu w ramach Dyrektywy LVD (niskonapięciowa) i podlegały regułom oznaczania przez producenta znakiem CE. Nowe zasady ustanowione przez normę EN50575 nakładają obowiązek dla producentów (importerów i dystrybutorów) wykonania badań przez notyfikowane jednostki certyfikujące/laboratoria celem uzyskania stosowanych certyfikatów potwierdzających klasę odporności ogniowej oraz przygotowanie Deklaracji Właściwości Użytkowych (DoP) dla potwierdzenia Euroklasy produktu. Euroklasa umożliwia badanie reakcji wyrobów budowlanych na ogień (w tym kabli oraz przewodów teleinformatycznych i telekomunikacyjnych) i klasyfikowanie ich według tych samych zasad i kryteriów w całej Europie. Oznaczenie tej klasyfikacji ogniowej można już znaleźć na etykietach wielu wyrobów budowlanych, a niedługo będzie wymagane dla wszystkich. Więcej na ten temat można poczytać tutaj.