
- Autofocus ze śledzeniem najbliższego obiektu - system automatycznie wybiera najbliższy obiekt i na nim dokonuje pomiaru odległości i w ten sposób ustawia ostrość,
- Szeroki obszar Autofocusa - umożliwia ustawienie ostrości na obiekcie nie znajdującym się w dokładnie w centrum kadru. Jest przydane do robienia zdjęć poruszających się obiektów.
- zoomem: najprostsze kamery wewnętrzne nie mają obiektywów ze zmienną ogniskową. Profesjonalne modele mają obiektywy o zbliżeniu optycznym od 10 do 36 razy.
- Ilością płaszczyzn obrotu
- działające w jednej płaszczyźnie, zazwyczaj poziomej. Każda taka obrotnica pozwala na wstępne ustawienie położenie kamery w płaszczyźnie pionowej. Obrót w płaszczyźnie poziomej jest ograniczony w prostych obrotnicach do 350°, profesjonalne wersje posiadają możliwość wykonania pełnego obrotu.
- działające w płaszczyznach pionowej oraz poziomej. Obrót w płaszczyźnie pionowej jest zwykle ograniczony do 90°. Obrotnice tego typu zwane są obrotowo-uchylnymi. Obrót głowicy w płaszczyźnie poziomej nazywany jest w katalogach anglojęzycznych "pan", a nachylania w płaszczyźnie pionowej "tilt".
- prędkością obrotu kamery. W prostych urządzeniach wynosi ona około 10 stopni na sekundę, choć spotykane są obrotnice o prędkości od 0,1 do 400° na sekundę. Ten parametr jest szczególnie ważny np. przy rejestracji zdarzeń na stadionach, gdzie szybkość reakcji układu decyduje o sensie stosowania obrotnic.
- powtarzalnością pozycjonowania. W urządzeniach dobrej klasy wynosi < 0,2°.
- klasą szczelności. Kamery przeznaczone do pracy na zewnątrz muszą posiadać co najmniej IP66.
- myszki - zaznaczając odpowiedni fragment obrazu lub używając do tego celu przycisków z oprogramowania kamery.
- pulpitu sterującego USB - z programowalnymi przyciskami tak aby w jak największym stopniu dopasować go do potrzeb operatora,
- pulpity sterujące na RS-485 - Służą do lokalnego sterowanie kamerami za pomocą protokołów tj. Pelco P, Pelco D, Dynacolor itp.








