| TV, TV-SAT | ![]() |
|
Elementy instalacji |
||
Wzmacniacze TV - rodzaje i podział
Wzmacniacze kanałowe (wkładki kanałowe) – Stosowane w średnich i dużych instalacjach zbiorczych, wzmacniają jeden kanał (co jest ich największą zaletą) i są strojone u producenta (co jest ich wadą), najważniejszymi parametrami są: selektywność, czyli stopień tłumienia sygnałów niepożądanych (typowo >25 dB przy odstępie jednokanałowym) i maksymalny poziom wyjściowy (typowo >120 dBuV).
Typowy współczynnik szumów wynosi ok. 4 dB a wzmocnienie 40 dB. Pozwalają na łatwe łączenie, ze względu na sposób tego łączenia, zestaw posiada dwa wyjścia. Wkładki kanałowe pozwalają na regulację wzmocnienia w granicach 20 dB. W razie zmiany kanału możliwe jest przestrojenie wkładki (cena 25 zł netto).
Wzmacniacze budynkowe - Stosowane w sieciach kablowych jako wzmacniacze pracujące w sieciach rozprowadzających, zazwyczaj jeden na klatkę schodową lub budynek. Posiadają jedno wejście szerokopasmowe, jedno wyjście na pion i często wyjście pomiarowe (o poziomie obniżonym o 20 i więcej dB).
Są wyposażone we własny zasilacz, korekcję charakterystyki tłumienia kabla regulowaną w granicach do 20 dB, zaletą jest stosunkowo wysoki maksymalny poziom wyjściowy rzędu 120 dBuV, natomiast wadą dość wysoka cena. Współczynnik szumów wynosi 8 dB a wzmocnienie 40 dB. Coraz częściej są wyposażone w kanał zwrotny.
Wzmacniacze budynkowe wielowejściowe - Stosowane w średnich instalacjach do 50 gniazd, posiadają wejścia pasmowe o regulowanym wzmocnieniu, nie posiadają korekcji kabla. Prawie zawsze pozwalają na zasilanie po kablu przedwzmacniaczy antenowych, mają jedno wyjście oraz wyjście testowe. Ich zaletą jest własny zasilacz, wadą, cena wyższa niż wzmacniaczy masztowych. Wzmocnienie wynosi 35 dB, współczynnik szumów 7 dB, maksymalny poziom wyjściowy 114 dBuV.
Wzmacniacze abonenckie - Stosowane w małych instalacjach do 20 gniazd, posiadają jedno wejście o szerokopasmowym niezależnie regulowanym wzmocnieniu w paśmie VHF i UHF. Prawie zawsze pozwalają na zasilanie po kablu przedwzmacniaczy antenowych. Ich zaletą jest własny zasilacz, wadą, cena porównywalna do wzmacniaczy masztowych. Wzmocnienie wynosi 24 dB, współczynnik szumów 2-4 dB, maksymalny poziom wyjściowy 102 dBuV.
- CA-210 (R90460), - stosowany dla rozprowadzenia sygnału z instalacji antenowej w mieszkaniu lub małym budynku, o niskim współczynniku szumów, może zasilać przedwzmacniacz napięciem 24 V,
- CA-215 (R90461) - j. w. może zasilać przedwzmacniacz napięciem 12 V,
- AI-200 (R90450) - podobny do powyższego, lecz bez możliwości zasilania przedwzmacniacza,
- AI-223 (R90452) - wzmacniacz z kanałem zwrotnym 5-65 MHz, do rozprowadzenia sygnału z sieci kablowej w obrębie mieszkania.
Wzmacniacze pasmowe i przedwzmacniacze antenowe - Stosowane do wzmocnienia sygnału w przypadku kiedy jego poziom leży poza zakresem regulacji wzmacniacza kanałowego lub budynkowego. Są względnie tanie, w przeciwieństwie do wzmacniaczy kanałowych. W bardzo trudnych warunkach odbioru stosujemy niskoszumowe wzmacniacze kanałowe, montowane możliwie blisko anteny lub na jej zaciskach. Współczynnik szumów najczęściej nie przekracza 2 dB a wzmocnienie 20 dB. Są one jednowejściowe i zasilane przez linię.
Wzmacniacze antenowe. Stosowane w małych instalacjach, montowane na zewnątrz, posiadają wejścia pasmowe, często o regulowanym wzmocnieniu, mają możliwość zasilania przedwzmacniaczy, bez niepotrzebnej w tym wypadku korekcji kabla. Wzmocnienie wynosi 30 dB, współczynnik szumów 8dB, maksymalny poziom wyjściowy 110 dBuV, mają tylko jedno wyjście i są zasilane po kablu. Podstawowa zaleta to niska cena, wadą często nieszczelne obudowy zwiększające awaryjność.



DRUKUJ


