FB
MÓJ KOSZYK
Mój koszyk jest pusty

Monitoring

Wiadomości podstawowe

Jak to jest ze standardem Onvif?
W przeszłości rozwój systemów monitoringu w kierunku pracy sieciowej był mocno hamowany brakiem kompatybilności urządzeń i małej elastyczności w rozbudowie. Użytkownicy nie mogli wybrać produktów różnych producentów, nie mówiąc o integracji z innymi systemami. Naprzeciw tym problemom wyszedł otwarty dla wszystkich standard o nazwie ONVIF. Jego twórcom przyświecała idea stworzenia otwartego, globalnego standardu interfejsu służącego do komunikacji urządzeń w sieci komputerowej. W krótkim, bo 6-letnim okresie stał się królującym standardem dla systemów monitoringu. ONVIF (Open Network Video Interface Forum) - Forum Otwartych Interfejsów Sieciowych Systemów Wizyjnych został założony przez firmy: Axis, Sony i Bosh. Dzięki ich inicjatywie udało się doprowadzić do znormalizowania interfejsu IP dla systemów monitoringu IP oraz systemów kontroli dostępu IP. Dzięki temu proces wyszukiwania, dodawania i konfiguracji urządzeń został zestandaryzowany. Udało się też doprowadzić do ujednolicenia sposobu sterowania kamerami PTZ, obsługi zdarzeń, wyjść i wejść alarmowych oraz audio.
ONVIF aktualnie zrzesza prawie 500 firm, które oferują ponad 3200 produktów zgodnych ze standardem.
Dlaczego akurat ONVIF?
Istnieją inne organizacje, która promują swoje standardy. Do jednych z najaktywniejszych należy PSIA (Physical Security Interoperability Alliance). Jej misją jest utworzenie interfejsu IP typu „plug and play”, czyli działającego jak złącze USB. Mocną stroną standardu jest ukierunkowanie na dużą ilość różnych typów urządzeń: działu monitoringu, alarmów, kontroli dostępu czy BMS. Problemem PSIA jest mała popularność - aktualnie zrzesza ona mniej niż 50 firm.
O co chodzi z profilami?
Początkowo, standard ONVIF cechowały wady wynikające z braku kompatybilności niektórych wersji. W 2012 została wprowadzona i jest ciągle rozwijana koncepcja profili. Pozwala ona na łatwe i pewne sprawdzenie zgodności produktów, bez zagłębiania się w szczegóły techniczne. Od tej pory, jeśli urządzenie i klient mają zaimplementowany ten sam profil ONVIF, to muszą być one zgodne.
Ilość profili jest rozwijana, aktualnie dostępne są trzy, natomiast w ciągu 2-3 lat mają powstać kolejne:
  • Profil S określa zasady transmisji strumieniowej obrazu i dźwięku pomiędzy urządzeniem (np. kamerą), a klientem (np. oprogramowanie, rejestrator). Klient ma m.in. możliwość zarządzania i konfiguracji strumieni wideo, audio i danych. Dodatkowo określa metody sterowania PTZ, metadanymi oraz wejściami i wyjściami przekaźnikowymi.
  • Profil G skupia się na konfiguracji zapisu oraz wyszukiwaniu i odtwarzaniu nagrań z rejestratora na urządzaniu klienckim. Zapewnia obsługę obrazu, dźwięku oraz metadanych.
  • Profil C pozwala na integrację z systemem kontroli dostępu. Klient może uzyskać dostęp do informacji oraz konfigurować systemy kontroli dostępu. Ma również podstawowy dostęp do zarządzania stanem urządzeń systemów kontroli dostępu.
Dlaczego nie (zawsze) działa?
Organizacja ONVIF informuje, że produkty w pełni zgodne ze standardem ONVIF z danym profilem są kompatybilne. Jednak każdy, kto miał do czynienia z tym standardem na pewno napotkał trudności lub zupełny brak możliwości połączenia. Dlaczego tak się dzieje i jak uniknąć problemów?
Po pierwsze, jeśli decydujemy się na łączność za pomocą ONVIF-u, to powinniśmy sprawdzić czy nasze urządzania są faktycznie zgodne z tym protokołem. Często azjatyccy producenci oznaczają swoje produkty jako zgodne z ONVIF, tylko po to żeby napędzić swoją sprzedaż. Polscy dystrybutorzy kopiują te oznaczenia – często z niewiedzy. Tymczasem zgodność z tym standardem może być łatwo zweryfikowana na stronie www.onvif.org, gdzie wyszczególnione są wszystkie są zgodne produkty.
Po drugie należy się upewnić czy na urządzaniach jest to ONVIF o odpowiednim profilu. Przykładowo kamera mająca starszą wersję protokołu ONVIF bez profili nie połączy się z rejestratorem z wyższą wersją standardu.
Można się spotkać z przypadkami, że implementacja profilu S na wszystkich urządzaniach pozwala na uzyskanie połączenia, zapewnia obraz ale nie zapewnia odpowiedniego działania wszystkich, wymaganych funkcji systemu - nie działa na przykład detekcja ruchu. Jest to spowodowane błędami – bądź to samego standardu - bądź jego niewłaściwej implementacji przez producenta. Zgłoszenie takiego problemu do producenta powinno skutkować wydaniem lepszego oprogramowania. ONVIF również dosyć mocno pracuje nad nowymi, ulepszonymi wersjami standardu, gdzie błędy i nieprecyzyjne określenia zostają poprawione.
Mimo, że ONVIF deklaruje zgodność przy profilach, należy do tej informacji podchodzić sceptycznie. Zwykle przed instalacją należy sprawdzić zgodność, lub posłużyć się informacjami od producenta. Przykładowo firma Sunell udostępnia na swojej stronie internetowej firmy listę urządzeń, które przetestowała i określiła poziom ich zgodności. Firma Sunell jest w gronie pełnych członków ONVIF. Status taki posiadają firmy założyciele oraz te najaktywniejsze w pracach nad rozwojem organizacji i standardu.